۲۰ اردیبهشت، ۱۳۹۱

تفاوت روابط در دنیای مجازی-حقیقی

به نظرم هر چه قدر که فضای مجازی در برقراری دوستی‌های جدید بر پایه اندیشه و گرایش‌های سیاسی-اجتماعی موفق بوده، به همان قدر هم باعث نادیده گرفتن بسیاری از خوبی‌ها و خصلت‌های نیک و خوب اطرافیانی شده که با ما گرایش فکری ندارند. بسیاری از ما به اشتباه، سیاست رو ترازوی سنجش نوع برخورد با افراد در نظر میگیریم. افراد رو بر حسب دسته و گروه متر میکنیم. نیت‌خوانی میکنیم. در صورتی که اصلا با مخاطب خودمون هیچ شناخت عینی و تجربه کلامی نداریم. نه تمام ما، لااقل اکثریت وجه غالب ما همین است. کاربرد اصلی رابطه‌های مجازی بیشتر مختص تبادل نظر، نشر اطلاعات و به طور کلی حول محور اندیشه و قلم است. در صورتی که داشتن یک رابطه اجتماعی درست نیازمند برقراری ارتباطی حقیقی‌تر هستش و رابطه‌هایی که در گذر زمان تجربه‌هایی متفاوت از ارتباط‌های مجازی رو نمایان میکنه. سیاست جای خودش رو به معرفت و اخلاق میده و لحن و بیان ِ کلام ِ مخاطب‌مون قطعا متفاوت‌تر از دنیای مجازی خواهد بود.
جدای از این مسئله، زندگی اجتماعی نیازمند مولفه‌هایی هستش که دنیای مجازی و سیاست، تضمین و ظرفیت رسیدن به آن رو به رابطه‌ها نمیده. در جریان روابط حقیقی هستش که ما با شکل‌های مختلفی از خصوصیات ذاتی و اخلاقی آدمها آشنا میشیم. خصوصیاتی که شاید حتی با همخوانی گرایش فکری و سیاسی دو طرف، در غالب یک رفتار اجتماعی با هم در تضاد باشند. در صورتی که همین تضادها به طور قطع تا زمانی که روابط در مرز و محدوده دنیای مجازی ادامه داشته باشه ممکنه هرگز دیده نشه.
اینها رو نوشتم که بگم از این به بعد سعی خواهم کرد نیت‌خوانی نکنم. آدم‌ها رو بر حسب تفکر سیاسی‌شون نسنجم و قضاوت کلی در مورد اونها رو بذارم در یک ارتباط نزدیک و حقیقی صورت بگیره. فکر میکنم داشتن گرایش فکری نزدیک به هم، تنها یک پله از صد پله برقراری ارتباط‌ با آدم‌ها باشه. اصلا میشه این پله را هم دو تا یکی پرید و رفت و نادیده گرفت!


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر