۱۱ مرداد، ۱۳۹۰

آمنه، درس « نه گفتن به ترویج ِ خشونت» را دیکته کرد..؛


در جامعه ای که به دلیل تغییر «نگاه ها، رفتارها و ارزشها»، «انتقام، قصاص، شکنجه و اعدام» جزئی انکارناپذیر از آن شده است، «بخشش» واژه ای سخت غریب است!
به احترام بزرگ منشی و بخشایش آمنه باید سر تعظیم فرود آورد.
جمله ی بالا را «هومن خلعتبری»، هنرمند و موسیقیدان، خطاب به آمنه گفته است.


 خبر کوتاه بود.. اما بزرگ..

پرونده ی جنجالی اسید پاشی مجید به آمنه بهرامی، پس از گذشت نزدیک به هفت سال، با گذشت قربانی این پرونده از اجرای حکم قصاص، به پایان رسید. با توجه به حاشیه های این پرونده، در چند روز گذشته بحث های فراوانی درباره این خبر در رسانه ها شکل گرفته که عمده ترین این بحث ها در خصوص شایعاتی درباره فشارهای دادستانی به آمنه برای پایان دادن به این پرونده است. شایعاتی که با توجه به مصاحبه ها و گفته های آمنه در این مدت و همینطور پافشاری وی برای اجرای حکم مطرح شده است، و تصمیم یکباره آمنه برای گذشت از قصاص چشمان مجید، باعث به وجود آمدن شبهه و تناقضاتی در گفتار و عمل وی شده است . این بخشش، گمان تحت فشار قرار دادن وی از سوی مقامات دولتی به دلیل فشارهای بین المللی را برای جلوگیری از اجرای چنین حکمی را ایجاد کرده است.
آمنه بهرامی خود به تنهایی تصمیم گیرنده ی نهایی این حکم بود و با شناخت خوبی که از جو خبری مربوط به پرونده ی خود داشت، به بهترین شکل ممکن معامله ای بزرگ انجام داد. آمنه در تمام این سالها برخورد فعالان حقوق بشر در قبال درخواست های خود برای کمک های مالی را مورد انتقاد گاه بی رحمانه قرار داد که شرایط جسمانی وی و همچنین عدم شناخت نحوه کمک گیری از نهاد های مالی حقوق بشری، در آن بی تاثیر نبوده است. ناگفته نماند که نهاد های حقوق بشری نیز کاستی ها و کوتاهی های بسیاری داشتند که انتقادات به ایشان پذیرفته و قابل قبول است. اما درخواست تعویق حکم در اردیبهشت ماه موقعیت دیگری بود که آمنه بارها از آنبرای نشان دادن و ثابت کردن خطاهای حقوق بشری ها سود برد. مصاحبه ی قبل از روز اجرای حکم در اردیبهشت ماه با رادیو فردا و همچنین بی بی سی فارسی و سایر رسانه ها و به چالش کشیدن فعالان حقوق بشر و درخواست کمک از آنها و همچنین موضوع دریافت دو میلیون یورو در برابر گذشت از چشمان مجید، نکاتی نبود که بشود از آن به تصمیم قاطع آمنه برای اجرای حکم پی برد. آمنه در تمام مصاحبه های خود همیشه حاضر به مذاکره برای گذشت بوده تنها با یک پیش شرط «تامین منبع مالی برای ادامه درمان»
جمهوری اسلامی در تمام این سالها جدای از ناتوانی خود در کنترل جامعه و نظم بخشیدن به قانون جزا در کشور، سعی در سوء استفاده از حق قربانیان در پرونده های قصاص داشته است. همواره از بار مسئولیت جامعه شانه خالی کرده و قربانی و متهم را رو در روی یکدیگر قراره داده. اما آمنه به عنوان قربانی، با تیزهوشی خود چند کار بزرگ را انجام داد. اینبار پافشاری روی اجرای حکم قصاص که طبق قانون شرع جمهوری اسلامی به قربانی اختیار بخشش و یا قصاص داده شده است، برگه برنده ی آمنه در این بازی بود. احتمالن اگر حکومت از تصمیم آمنه برای گذشت آگاه بود، در همان دادگاه رضایت او را جلب می کردند تا رافت اسلامی را در شروع ماه رمضان در بوق و کرنا کنند، نه در سکوت خبری و در اتاق اجرای حکم در بیمارستان. آمنه بسیار خلاقانه و تیزهوشانه خود را نفر اول و آخر این ماجرا معرفی کرد. حکومت بسیار مشتاق بود تا با استفاده ابزاری از آمنه حکمی را برای اولین بار اجرا کند تا هم حکم صادر شده را تحت فشار های بین المللی لغو نکرده باشد و از طرفی فشارهای فعالان حقوق بشری را علیرغم قول هایی که برای کمک به آمنه داده شده بود را بی اثر جلوه دهند و از حساسیت آمنه بر روی فعالان حقوق بشری استفاده ابزاری کنند و برای بار چندم طی روزهای گذشته، سناریوی جدید دستگاه امنیتی را برای تخریب و ترور شخصیتی فعالان سیاسی و مدنی را پیش گیرند.
آمنه با گذشت از حکم قصاصی که دریافت کرده بود، ضمن برهم زدن سناریوی دستگاه اطلاعاتی برای تخریب فعالان مدنی، بار دیگر و اینبار با یک کارنامه ی درخشان از تصمیم خود، در انتظار واکنش فعالان حقوق بشر و دریافت کمک از سوی آنان است. آمنه بهرامی وقتی پزشک فرستاده ی احمدی نژاد را پس می زند، وقتی شجاعانه اعتراض خود را به عدم برابری دیه برای مرد و زن اعلام می کند، وقتی از مجلس نشینان می خواهد از وی برای تصمیم گیری آینده شان در تعین بودجه برای قربانیان اسید پاشی استفاده کنند، جبه اش مشخص است و شفاف و تنها یک خواهش دارد «مردم تنهایش نگذارند و به او برای ادامه درمانش کمک کنند».
آمنه گذشت کرد اما روسیاهی برای جمهوری اسلامی ماند و قوانین ناقص و نا برابرش. آمنه قصاص را بخشید اما همچنان صدور حکم قصاص در قوانین جمهوری اسلامی باقی ست. آمنه عدم برابری دیه مرد و زن را مطرح کرد و به چالش کشید تا نشان دهد حق خود را می شناسد و برای به دست آوردن آن در تمام این هفت سال تلاش کرده و اگر امروز در جایگاه قهرمان و سمبل گذشت ایستاده است، بی دلیل نیست و لایق آن است.
گذشت آمنه، تنها بخشش یک گناهکار نبود. آمنه، درس « نه گفتن به ترویج ِ خشونت» را دیکته کرد..؛
تنهایش نگذاریم..؛




هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر